له
به رهه مه کانی
ناهیده
ره شیدیان
گه شانه وه
ئه گه ر گولیک بگه شیت
هه زاران گول له ئه وگه شه، ئه گه شینه
با
شه تلیک بکیلین
با
ده نکیک بوه
شینیم
بیته هه زاران گولی گه شاو
بیته باخچه یک، پرله گولی رازاو
بیته هاوده می هه زاران که سی ته نیا
بیته هوی گه شانه وه ی هه زارن کچی جوان
بیته هیوای دواروژی لاویک
بیته هه ستی هاوژینی بیواریک
بیته
دلنیایی بو
ئاواته کونه
کانی دایکه یک
بیته
رووناکی
بوریگه ی مه به
ست
بیته مه به
ستیک بو به رده
وامی ژیان
ناهیده
ره شیدیان 16/1/2004
زوریان لیمان کرد
پارچه پارچه مانیان کرد
به درِیژایی میژو تاقتمان گرت
بلام ئاگری نه ورزمان داگرسان
حه له پچه یان به سه رمان هینا ئه نفالیان به سه رمان سه پاند
بلام ئاگری نه وروزمان له بیر نه کرد
درویان له گه لمان کرد فیلیان له مان کرد
خه نجه ریان له پشتمان دا
بلام گه شه به روناکی ئاگری نه ورزمان دا
هیندی جار به زور هیندی جار به ترس هیندی جار به تکا هیندی جار به هیز
ئاگری نه ورزمان داگرسان
ئیستاش با زورمان لی که ن
ئیمه له یه ک جیا بکه نه وه
ئاگری نه وروز قه ت له بیر ناکه ین
دیسانه وه ئاگری نه وروز دائه گرسینین
ناهیده ره شیدیان 20/3/2002
Goran
is een bekende koerdische dichter die in 1905 in Helbdje is geboren. Hij is in
een bekende familie gegroeid en hij heeft eerst met lezen van heilige boek (qoran)
gestudeerd en dan op school . Eerst was hij leraar en daarna in 1952 werd hij de
voorzitter van een paar tijdschriften zoals (jin, shafeq). Hij werd een paar
keren gearresteerd wegens de publicatie van vrij mening waardoor hij voor lang
tijd in gevangenis geweest is. In 1962 in Solymanieh is hij overleden.
Hier
is een van zijn bekendste gedichten dat over liefde gaat.
Jongen
: Kijk in, dat huis, er is feest, er
word gedanst
Luister naar de muziek, fluit,drum
Mensen met verschillende kleur kleding
rood, geel, zijn samen
Alleen wij zijn alleen
Sta op, we gaan met
elkaar
hand geven en met elkaar dansen.
Meisje
: Ik heb bloemen nodig voor mijn
haar.
een rode, een gele.
Anders kom ik niet naar het feest.
Jongen
: lieve meisje, mooi meisje.
het is nu herfst, alle bloemen zijn weg.
de tuin is leeg.
Meisje
: Ik wil bloemen voor mijn haar.
een rode, een gele.
Anders kom ik niet naar het feest.
Koning s tuin heeft bloemen.
Jongen
: Koning s huis is ver.
De bewakers zijn rond de tuin.
het is gevaarlijk, Als ik ga.
Als ik niet ga, wordt mijn geliefde verdrietig.
Jongen
: Zie je, ik heb gele bloemen gevonden.
Maar rode niet.
Pak dit bandage van mijn hart.
Een gele bloem met bloed van mijn hart.
Meisje
( huilend) : de bewakers hebben je geschoten.
Vertaler: Nahid Rashidian 14-8- 2000
Wurya
was een slim en lief jongen, hij stelde elke dag vragen aan zijn moeder, hoe een
vliegtuig opstijgt, hoe een schip kan drijven, hoe stof gemaakt wordt ?
endergelijke vragen.
Op
een dag vroeg hij aan zijn moeder: “Mama, hoe kan ik sterk worden? “Lieve
jongen, sterk worden heeft veel ervaring nodig, om te beginnen moet je niet bang
zijn “ antwoordde zijn moeder.
Hij
kleedde zich aan en ging naar buiten. Na een eindje lopen zag hij een hond. “ik
ben altijd bang,” dacht hij. Maar hij overwon zijn angst en pestte de hond.
Normaal gesproken zou een hond wegrennen, maar deze niet, hij viel Wurya aan.
Wurya rende huilend naar thuis. Toen hij thuis aankwam vroeg zijn moeder:
Wat
er aan de hand was. “Mama ik was niet bang, maar de hond viel mij aan!”
antwoordde hij huilend en legde alles uit. “wurya om sterk te zijn moet je
niet alleen bang zijn maar ook dapper. Mijn jongen wat ik je nu ga zeggen mag je
nooit vergeten: Met grote macht komt ook grote verantwoordelijkheid, vertelde
zijn moeder.
Wurya
waste zijn handen en ging aan tafel zitten. Later maakte hij zijn huiswerk en
ging slapen.
De
volgende morgen ging hij aan de rivier spelen. Daar zag hij dat er iemand aan
het verdrinken was. Hij dacht aan de woorden van zijn moeder: om sterk te zijn
moet je dapper, maar met grote kracht komt ook verantwoordelijk.” Dus besloot
in de rivier te duiken en die jongen te helpen. Maar wat Wurya vergeten was, was
dat hij niet kon zwemmen. Dus daar waren, midden in de rivier schreeuwend om
hulp. Gelukkig werden ze gered door de boswachter. Wurya ging verdrietig naar
huis.
Toen
hij thuis aankwam zei hij meteen tegen zijn moeder: “Mama ik was niet sterk en
het lukte niet. ”Wurya, Wurya, aan dapper zijn, behulpzaam zijn en sterk zijn
heb je niks als je geen kennis hebt. Als je iemand wil helpen die aan het
verdrinken is, moet je ook kunnen zwemmen.”vertelde zijn moeder.
De
volgende morgen besloot Wurya naar bibliotheek te gaan en boeken te lezen, want
zijn moeder zei om sterk te zijn moet je kennis hebben.
Home | About Us | Contact Us